Krajowa Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie, w którym konkurent Klienta Kancelarii kwestionował odrzucenie oferty wobec niespełnienia warunku udziału w postępowaniu w zakresie związanym z wydawaniem posiłków. Zamawiający w treści SWZ wymagał celem wykazania zdolności podmiotowej doświadczenia w przedmiocie realizacji zamówienia polegającego na przygotowywaniu, gotowaniu i wydawaniu całodziennych posiłków żywienia zbiorowego o określonej wartości. Jeden z Wykonawców uzupełnił wykaz usług wskazując na doświadczenie w powyższym zakresie, składając wraz z wykazem referencje, których treść wskazywała na świadczenie usługi w formie cateringu.
Odwołanie wniesione w tej sprawie było tematycznie powiązane z wcześniejszą sprawą o sygn. akt KIO 171/26, w której Izba oceniając oświadczenia i dokumenty Wykonawcy złożone wówczas w odpowiedzi na wezwanie z art. 126 ust. 1 ustawy Pzp uznała, że użycie w referencjach sformułowania „dostarczanie posiłków w formie cateringu” nie pozostawia wątpliwości, że wydawanie posiłków nie miało w tej usłudze miejsca. W konsekwencji tej oceny Izba nakazała Zamawiającemu wezwanie Wykonawcy do uzupełnienia wykazu usług o usługę potwierdzającą spełnienie warunku wraz z dowodami potwierdzającymi jej należyte wykonanie. Izba nadmieniła również, że pojęcie wydawania posiłków jest pojęciem znanym w języku polskim i oznacza przekazywanie ich bezpośrednio osobom, które mają je spożyć, ewentualnie przekazywanie ich z kuchni odpowiednim osobom, które następnie przekazują je bezpośrednio osobom, które mają je spożyć.
Wskutek otrzymania wezwania do uzupełnienia Wykonawca złożył w postępowaniu ten sam wykaz usług, ten sam dokument potwierdzający należyte wykonanie usługi oraz dodatkowo umowę dotyczącą usługi referencyjnej wraz z pismem przewodnim zawierającym uzasadnienie, w którym oświadczył, że wydawanie posiłków miało miejsce w tej usłudze w myśl wykładni „wydawania posiłków” przedstawionej przez Izbę w wyroku KIO 171/26. Wykonawca powołując się na postanowienia zrealizowanej w przeszłości umowy podkreślał m. in. udostępnienie przez zamawiającego w referencyjnej usłudze pomieszczenia kuchennego, które służyło m. in. do wydawania posiłków – realizacji czynności polegającej na przekazywaniu posiłków w tym pomieszczeniu kuchennym odpowiednim osobom ze strony zamawiającego, które to osoby następnie posiłki te rozdysponowywały i przekazywały bezpośrednio osobom, które miały je spożyć (pacjentom).
Klient Kancelarii jako Przystępujący w tej sprawie wykazywał, że pomieszczenie w istocie nie służyło wydawaniu posiłków, lecz było dedykowane jedynie odbiorowi dostawy posiłków od pracownika Odwołującego, czego nie można utożsamiać z „wydawaniem posiłków”. Przystępujący argumentując za oddaleniem odwołania wskazywał również, iż w trakcie realizacji zamówienia referencyjnego to pracownicy zamawiającego, a nie Odwołującego, byli w ramach wykonania usługi odpowiedzialni za czynności związane z dalszym przygotowaniem posiłków do ich wydania, w tym do ich porcjowania, podgrzewania, przygotowania do bezpośredniego podania. Jako argument formalny podnoszono również, iż nie jest dopuszczalne uzupełnienie wykazu usług usługą wskazywaną pierwotnie.
Krajowa Izba Odwoławcza oddalając odwołanie wskazywała, iż żaden z zapisów przedłożonej przez Odwołującego umowy dotyczącej usługi referencyjnej nie świadczył o wydawaniu posiłków. Izba kierując się wyjaśnieniem zawartym w wyroku KIO 171/26, jak należy rozumieć wydawanie posiłków uznała, iż Odwołujący błędnie utożsamia udostępnienie pomieszczenia i przekazanie posiłków zamawiającemu do odbioru jako wydawanie posiłków. Zdaniem Izby z uprawnienia do wykonywania czynności odbiorowych posiłków nie można było wywodzić, że dochodziło do ich wydawania. Usługę należało więc traktować jako dostawę, której odbiór jest ściśle z tą dostawą związany. Izba podkreśliła, że całokształt dokumentów wskazywał, że dostawa miała charakter zbiorczy, następnie posiłki musiały być porcjowane, przygotowywane, dzielone, przerabiane, podgrzewane i wydawane pacjentom, za które to czynności odpowiedzialni byli pracownicy zamawiającego, a nie Odwołujący. Skoro czynności pracownika Odwołującego kończyły się w momencie dostarczenia posiłków do pomieszczenia, do wydawania posiłków nie dochodziło, w konsekwencji czego odwołanie wskazujące na niesłuszne odrzucenie oferty z przyczyn wskazanych w art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy Pzp należało oddalić.
W postępowaniu odwoławczym Klienta Kancelarii – Przystępującego zastępowała mec. Katarzyna Dubowska.
Wyrok z dnia 22 czerwca 2026 r. sygn. akt KIO 2393/26.
